Promienie X (rentgenowskie) to rodzaj promieniowania, czyli energii elektromagnetycznej. Wilhelm Röntgen odkrył je w 1895 roku podczas eksperymentów z płytami fotograficznymi zawiniętymi w czarny papier, aby nie zostały naświetlone przez światło widzialne. Tomografia komputerowa stała się popularnym sposobem badania narządów wewnętrznych i tkanek, co nie było możliwe przy wcześniejszych metodach obrazowania medycznego.
Promienie X powstają, gdy elektrony o wysokiej energii uderzają w metalowy obiekt, taki jak włókno wolframowe w aparacie rentgenowskim. Zderzenia wybijają inne elektrony i pozostawiają za sobą puste miejsca. Zderzenia między atomami powodują kolejne zderzenia, uwalniając więcej energii. Proces ten trwa do momentu, gdy cała energia atomu zostanie rozładowana. Większość tej energii to niewidzialne światło ultrafioletowe lub promieniowanie rentgenowskie, ale część z niej można zobaczyć w różnych formach jako światło widzialne.
Systemy medyczne i przemysłowe polegają na urządzeniach rentgenowskich w celu uzyskania obrazów do diagnozy lub do kontroli wewnętrznej. Maszyny te wykorzystują wirujące źródła promieniowania rentgenowskiego i detektory do tworzenia obrazów przekrojowych zwanych plasterkami przez ciało, które mogą być wykorzystane do generowania rekonstrukcji 3D przy użyciu komputerów. Detektor rentgenowski to urządzenie elektroniczne, które służy do wykrywania promieniowania rentgenowskiego. Detektor przekształca fotony promieniowania rentgenowskiego w sygnały elektryczne, które są następnie przetwarzane w celu utworzenia obrazu.
